Η ΑΚΡΟΝΑΥΠΛΙΑ

Με το αρχαίο αυτό όνομα, αλλά και με το τουρκικό Ίτς – Καλέ, είναι γνωστή η Ακρόπολη του Ναυπλίου. Κάτω από τα ενετικά τείχη σώζονται ίχνη από κυκλώπεια ή πελασγικά, πράγμα που δείχνει τον προϊστορικό οικισμό του Ναυπλίου. Τα τείχη αυτά, από τον τρόπο της λαξεύσεως των πετρών, φαίνεται ότι είναι νεώτερα από τα αντίστοιχα τείχη της Τίρυνθας και των Μυκηνών.

Μέχρι της καταλήψεως της πόλεως από τους Ενετούς η Ακροναυπλία είχε δύο φρούρια. Το Ανατολικό ή φράγκικο από την εποχή του Βιλλαρδουίνου και το δυτικό ή Ρωμέικο. Στην Ανατολική πλευρά της Ακροναυπλίας κατοικούσαν οι εκάστοτε αξιωματούχοι και στη δυτική οι Έλληνες πρόκριτοι. Όταν το Ανάπλι περιήλθε στα χέρια των Ενετών ( 1389 ), οι τελευταίοι έκτισαν έπαλξη στο ανατολικό φρούριο, απέναντι από το Παλαμήδι, όπου άνοιξαν δίοδο προς τη σημερινή Αρβανιτιά. Ακόμη κατασκεύασαν στο βορειοδυτικό μέρος της πόλεως, κάτω από την  Ακροναυπλία το φρούριο των Τόρων ή του Τόρου. Πάνω στην έπαλξη αυτή τοποθέτησαν πέντε ισομεγέθη κανόνια, που ονομάστηκαν πέντε αδέρφια. Η ονομασία της τοποθεσίας αυτής διατηρείται μέχρι σήμερα.

Λόγω των καταστροφών που έπαθαν τα τείχη από την πολιορκία του Μοροζίνη ( 1686 ), ο τελευταίος διέταξε την πλήρη ανακαίνιση του ανατολικού τείχους. Τότε ιδρύθηκε το φρούριο, το οποίο σώζεται μέχρι σήμερα με τους στρογγυλούς πύργους, που οι κατοπινοί το ονόμασαν Ντάπια του Μοροζίνη. Η πόρτα της στεριάς που βρισκόταν στην πρόσοψη των τειχών και της πόλεως, κατασκευάστηκε την περίοδο εκείνη ( 1687 ).

Στο βορειοδυτικό άκρο της Ακροναυπλίας, ιδρύθηκε νοσοκομείο, στον σημερινό ψαρομαχαλά , από το κληροδότημα του κύρη του Αναπλιού Φλωρεντινού Νέριου Ατσαγιόλη ( 1394 ). Το νοσοκομείο τούτο λειτούργησε και κατά τις δύο περιόδους της κυριαρχίας των Ενετών, οι οποίοι ίδρυσαν και τον σωζόμενο ναΐσκο των Αποστόλων Πέτρου και Παύλου. Στα χρόνια της επαναστάσεως το κτίριο τούτο έγινε νοσοκομείο των αγωνιστών όπως μαθαίνουμε από τον Γερμανό φιλέλληνα Ε. Τράιμπερ, που υπηρέτησε σ’αυτό . ο Καποδίστριας το ανακαίνισε και μετέπειτα, έως τις αρχές του αιώνα μας, τούτο λειτούργησε ως δημοτικό νοσοκομείο.

Το 1713 ο προβλεπτής του Ενετικού στόλου Αυγουστίνος Σαγρέδος, ο οποίος έκανε πολλά οχυρωματικά έργα στο Παλαμήδι και στη πόλη, κατασκεύασε λίθινη σκάλα που ένωνε την πόλη με την Ακροναυπλία. Η ίδια σκάλα χρησιμοποιείται και σήμερα.

Μέχρι τον Μάρτη του 1970 στο δυτικό άκρο της Ακροναυπλίας σωζόταν ο στρατώνας του Καποδίστρια, που χρησιμοποιήθηκε αργότερα  ως εγκληματικές φυλακές. Στο χώρο τούτο γίνονται σήμερα τουριστικά έργα.