ΤΟ ΠΑΡΚΟ ΤΟΥ ΣΤΑΙΚΟΠΟΥΛΟΥ

Πάνω από το δικαστικό μέγαρο ( νοτίως ), απλώνεται το πάρκο του Σταίκου Σταικόπουλου, του εκπορθητού του Παλαμηδιού.

Τον Ανδριάντα του έχει φιλοτεχνήσει ( 1966 ), ο γλύπτης Νικόλας. Οι Αναπλιώτες τον τιμούν κάθε χρόνο στις 30 Νοεμβρίου, επέτειος της Αλώσεως του φρουρίου, ανεβάζοντας στο Παλαμήδι και επιστρέφοντας με τιμές στη δημαρχία την εικόνα του.

Ο μικρόσωμος αγωνιστής καταγόταν από την Ζάτουνα της Γορτυνίας. Όταν άρχισε ο αγώνας παράτησε το εμπόριο και με 600 άνδρες πήρε μέρος στην επανάσταση. Μετά την απελευθέρωση δεν μπόρεσε να γίνει φρούραρχος του παλαμηδιού,όπως επιθυμούσε. Ονομάστηκε χιλίαρχος. Τότε προσεβλήθη από νευρασθένεια. Επειδή αργότερα έβριζε τους βαυαρούς, η κυβέρνηση τον έκλεισε στις φυλακές του Λεονάρδου. Εκεί πέθανε το 1835 σε ηλικία 37 χρονών. Για τα έξοδα της ταφής του  οι συντοπίτες του περιέφεραν δίσκο επαιτείας! Κηδεύτηκε όπως είπαμε στο παλιό νεκροταφείο της πόλης, δίπλα στον Λέοντα των Βαυαρών, στους Αγίους Πάντες. Ο ποιητής Θεόδωρος Κωστούρος, που σκάλισε στο βάθρο του Ανδριάντα επίγραμμα, με το ποίημά του « ο πορθητής¨» τον βγάζει από την αφάνεια

Σε συλλογιέμαι που, σαν το κερί σαπαίνεις 

Στου « Λεονάρδου» το πικρό κι ανήλιαγο κελί

Ώ πορθητή του πιο τρανού κάστρου της οικουμένης

Με μαύρα γένια κι άκουρα και τη ματιά θολή

Τι τίμιο αίμα της νιότης σου το πίνει, ικμάδα –ικμάδα

Του μπουντρουμιού σου η φαγούσα κι όμπιο σου το ξερνά.

Σε σένα που το θάμα σου σκέπασε την Ελλάδα

Και ράχες αντιλάλησαν και κάμποι και βουνά.

Αντρειωμένε, Αμόλευτε ψεγάδι δε σου βρίσκω!

Κι ‘αν φώτισες τα σκότη μας με λάμψη αστραπής

Για να σε θάψουν γύρισαν της επαιτείας το δίσκο,

Δίσκο μιας αμολόγητης κι αιώνιας ντροπής!